Kehidupan kita sebenarnya dibentuk oleh rutin harian yang berulang, bukan detik-detik penting yang kita raikan. Menurut Profesor Nahrizul Adib Kadri, peranan dan pencapaian yang kita banggakan hari ini adalah hasil daripada tindakan kecil yang dilakukan secara konsisten setiap hari, bukan satu peristiwa besar.
Dalam penulisan beliau pada 4 Ogos 2026, beliau menceritakan pengalaman peribadi apabila isterinya menghantarnya ke tempat kerja setiap pagi sejak 2013. Perjalanan singkat selama 10 minit itu telah menjadi sebahagian daripada rutin harian mereka, dan beliau menyedari bahawa momen-momen biasa ini sebenarnya lebih bermakna daripada yang disangka.
Rutin Harian Lebih Penting daripada Pencapaian
Profesor Nahrizul, yang merupakan Profesor Kejuruteraan Bioperubatan di Fakulti Kejuruteraan, Pengarah UM Press, dan Pengetua Kolej Kediaman Tuanku Bahiyah (KK2), Universiti Malaya, menjelaskan bahawa peristiwa penting seperti graduasi, perkahwinan, atau kenaikan pangkat hanya berlaku seketika. Namun, babak sebenar kehidupan ditulis melalui rutin harian yang berulang.
"Perkahwinan tidak dibina pada hari perkahwinan. Ia dibina melalui ribuan pagi yang biasa, makanan yang dikongsi, perbualan yang sukar, kompromi yang senyap, dan kebaikan kecil yang tidak pernah muncul dalam gambar," tulis beliau.
Pembentukan Identiti Secara Beransur-ansur
Identiti kita tidak terbentuk sekaligus, tetapi secara beransur-ansur seperti lapisan sedimen yang dibawa oleh sungai yang mengalir perlahan. Satu hari kejujuran tidak menjadikan kita dipercayai, satu pagi bersenam tidak menjadikan kita sihat, dan satu petang kesabaran tidak menjadikan kita lembut.
"Ia adalah pengulangan yang senyap yang melakukan kerja itu," kata beliau. Beliau menekankan bahawa menjadi seorang guru, membina persahabatan, atau menjadi profesional yang dihormati memerlukan usaha yang konsisten setiap hari.
Soalan yang Lebih Penting
Daripada hanya bertanya apa yang kita mahu jadi, beliau mencadangkan kita juga bertanya: "Apa yang saya lakukan secara berulang hari ini?" Jawapan kepada soalan ini akan menentukan siapa kita pada masa hadapan.
Beliau mengakui bahawa banyak peranan yang dikaitkan dengannya hari ini, seperti menjadi akademik, menulis buku, menyunting kerja orang lain, memimpin bahagian universiti, dan membimbing pelajar, tidak berlaku dalam sekelip mata. Semua itu muncul daripada hari-hari biasa yang pada masa itu terasa tidak istimewa.
Kesimpulan: Kuasa Kebiasaan
Kehidupan yang bermakna tidak dibina melalui perubahan dramatik, tetapi melalui rutin yang kita hormati cukup lama sehingga menjadi sebahagian daripada diri kita. Setiap pagi, perjalanan 10 minit ke kampus, kuliah, manuskrip untuk disunting, mesyuarat, dan perbualan dengan rakan sekerja mungkin kelihatan biasa, tetapi itulah yang membentuk kita.
"Satu hari nanti, kita mungkin menoleh ke belakang dan menyedari bahawa diri yang kita jadi tidak pernah dicipta oleh satu keputusan luar biasa. Ia dibentuk dengan sabar oleh perkara-perkara biasa yang kita pilih untuk lakukan, lagi dan lagi," katanya.
Beliau mengakhiri dengan mengingatkan bahawa esok pagi, isterinya mungkin akan menghantarnya melalui pintu pagar yang sama, dan perjalanan itu akan mengambil masa 10 minit seperti hari ini. Namun, satu lagi halaman kecil akan ditambah kepada kisah kehidupan yang sedang dibentuk secara senyap.
