Persoalan RM3,000 Yang Menghantui Hoki Malaysia
Berapa jauh sebuah pasukan kebangsaan boleh pergi apabila pemainnya dibayar begitu rendah dan sistem di sekeliling mereka terus mengalami tekanan? Soalan ini menjadi semakin relevan selepas kenyataan terkini daripada Presiden Konfederasi Hoki Malaysia (MHC), Subahan Kamal.
Realiti Gaji Yang Menyedihkan
"Anda tidak boleh mengharapkan pemain berada antara yang terbaik di dunia apabila mereka hanya memperoleh RM3,000 sebulan," tegas Subahan selepas pasukan hoki lelaki negara melalui pengalaman pahit di kejohanan kelayakan Piala Dunia di Mesir. Kenyataan ini datang pada detik yang sukar untuk hoki Malaysia.
Pasukan negara hanya berjaya mara ke Piala Dunia 16 pasukan di Belgium dan Belanda pada Ogos melalui kedudukan ranking dunia, bukan melalui prestasi cemerlang di Mesir. Malaysia menduduki tangga ke-15 dunia, mengatasi Poland yang berada lebih rendah dalam ranking walaupun prestasi serupa.
Struktur Kewangan Yang Lemah
Subahan mendedahkan realiti ekonomi yang dihadapi pemain hoki negara:
- Pemain senior menerima elaun kerajaan di bawah program podium antara RM1,200 hingga RM1,500 sebulan
- MHC menambah jumlah tersebut kepada kira-kira RM4,000
- Pemain junior kebangsaan tidak menerima elaun kerajaan langsung
- MHC membayar mereka kira-kira RM2,000 sebulan daripada dana sendiri
"Pemain antarabangsa senior sepatutnya memperoleh sekurang-kurangnya RM10,000 sebulan untuk mengekalkan kehidupan yang stabil," tegas Subahan.
Cabaran Pembiayaan Yang Lebih Besar
Masalah kewangan tidak terhad kepada gaji pemain sahaja. MHC hanya menerima antara RM3 juta hingga RM4 juta setahun daripada bajet sukan kebangsaan, jauh lebih rendah daripada RM12 juta yang diperlukan untuk menjalankan program dengan betul.
Pendedahan antarabangsa juga sangat mahal. Menghantar pasukan kebangsaan ke luar negara untuk perlawanan kompetitif boleh menelan kos antara RM400,000 hingga RM500,000 setiap perjalanan, dengan penerbangan dan penginapan menjadi penyumbang utama perbelanjaan.
Prestasi Yang Mengecewakan
Kekalahan 7-1 kepada England di separuh akhir kejohanan kelayakan Mesir mendedahkan jurang besar antara Malaysia dan pasukan elit dunia. Ini bukan kekalahan terpencil sahaja:
- Jerman mengalahkan Malaysia 10-1 dalam perlawanan ujian di Monchengladbach pada 2024
- Belgium mencatat kemenangan 9-1 di Piala Sultan Azlan Shah di Ipoh tahun lepas
Keputusan ini menunjukkan masalah yang melangkaui isu kewangan semata-mata.
Sistem Yang Tidak Stabil
Selama dekad yang lalu, hoki Malaysia telah berulang kali beralih kepada pakar dan perunding asing. Hampir 20 individu telah dibawa masuk ke dalam sistem sejak 2015, tetapi hasilnya tetap tidak konsisten.
Falsafah latihan berubah-ubah dan rangka kerja teknikal sering berbeza, namun pasukan kebangsaan masih kekurangan konsistensi ketika berdepan pasukan teratas. Peralihan dari peringkat junior ke senior juga tetap tidak sekata.
Harapan vs Realiti
Subahan menggesa orang ramai menghargai pencapaian pasukan. Malaysia akan muncul di Piala Dunia hoki lelaki untuk kali keempat berturut-turut. "Lebih seratus negara bersaing di peringkat antarabangsa dalam hoki. Marilah kita bangga dengan pencapaian itu," katanya.
Namun, sejarah kaya hoki Malaysia membentuk harapan yang tinggi. Sukan ini pernah bercita-cita mencapai relevan Olimpik dan kerap mencabar negara-negara terkemuka. Apabila kekalahan menjadi lebih teruk dan kelayakan tiba melalui pengiraan ranking bukannya kejayaan kejohanan, sambutan tidak dapat tidak terasa terkawal.
Cabaran Masa Depan
Kenyataan Subahan sekurang-kurangnya telah mencetuskan perdebatan yang diperlukan. Atlet elit berhak mendapat keselamatan kewangan. Mengharapkan pemain mewakili negara mereka sambil memperoleh elaun yang sederhana menimbulkan persoalan yang sah tentang keutamaan.
Namun, menutup jurang pembiayaan tidak akan secara automatik menyelesaikan setiap kelemahan dalam program kebangsaan. Hoki Malaysia menghadapi cabaran yang lebih luas: membina semula struktur yang menghasilkan dan mengekalkan pemain elit dalam jangka panjang.
Ini bermakna laluan pembangunan yang lebih kukuh, rangka kerja latihan yang stabil dan pendedahan yang konsisten kepada persaingan peringkat tertinggi. Ia juga memerlukan penilaian yang jujur.
Piala Dunia yang akan datang akan mengembalikan Harimau Malaya ke pentas global. Tetapi ujian sebenar terletak di luar kejohanan itu. Ia terletak pada menjawab persoalan RM3,000: Berapa jauh sebuah pasukan kebangsaan boleh pergi apabila sistem yang menyokongnya terus mengalami tekanan, dan berapa banyak yang perlu berubah sebelum Malaysia dapat bersaing semula dengan yang terbaik di dunia?
