Walaupun reformasi pendidikan negara kini memberikan penekanan kepada pembelajaran bermakna dan pembangunan murid secara menyeluruh, pakar pendidikan menyuarakan kebimbangan bahawa guru sebenarnya menghadapi kekangan ketara dalam cara mereka menilai kemajuan pelajar. Menurut mereka, sistem sedia ada masih terlalu berfokus kepada prestasi akademik dan kebolehan menjawab peperiksaan, berbanding kefahaman sebenar terhadap kandungan subjek.
Autonomi Guru 'Sangat Terhad' dalam Pentaksiran
Setiausaha Agung Kesatuan Perkhidmatan Perguruan Kebangsaan (NUTP), Fouzi Singon, menjelaskan bahawa guru merasakan autonomi profesional mereka 'sangat terhad' dalam konteks pentaksiran bilik darjah (PBD). Beliau menegaskan bahawa PBD tidak mendapat kepercayaan dan pengiktirafan sewajarnya dalam sistem pendidikan semasa.
"Peperiksaan terus mendominasi keputusan yang melibatkan pencapaian pelajar," kata Fouzi kepada media. "Apabila dilaksanakan secara berkesan oleh guru, PBD sebenarnya membolehkan penilaian lebih holistik dan berterusan terhadap penguasaan pelajar, berdasarkan bukti pembelajaran yang tulen dalam bilik darjah."
Risiko Fokus kepada Penilaian Berasaskan Perbandingan
Pengerusi Kumpulan Bertindak Ibu Bapa bagi Pendidikan (PAGE), Noor Azimah Abdul Rahim, turut menyatakan kebimbangan mengenai tumpuan 'berisiko tinggi' terhadap penilaian berasaskan perbandingan semata-mata. Beliau memberi amaran bahawa pendekatan ini mampu menyebabkan kanak-kanak kehilangan perasaan ingin tahu semula jadi mereka.
"Bila terlalu kerap, penilaian sebenarnya mengajar rasa takut: kanak-kanak lebih fokus untuk memberikan jawapan yang betul berbanding meneroka dan memahami konsep," jelas Azimah. "Gred cenderung memihak kepada kanak-kanak yang kuat dalam penguasaan bahasa, ingatan, dan ketika peperiksaan. Pelajar yang berfikir secara visual, kreatif, atau memerlukan masa lebih lama untuk memproses maklumat sering kali tidak mendapat pengiktirafan sewajarnya."
Keperluan Autonomi sebagai Prasyarat Sistem Responsif
Fouzi Singon menegaskan bahawa autonomi guru tidak sepatutnya dianggap sebagai pilihan, tetapi sebagai prasyarat penting bagi sistem pendidikan yang responsif dan berfokus kepada pertumbuhan sebenar pelajar.
"Guru harus diberikan kebebasan mengambil pendekatan berpusatkan murid yang membolehkan pemantauan berterusan, sokongan emosi dan motivasi, serta kerjasama yang lebih erat dengan ibu bapa," kata Fouzi. "Ini adalah elemen penting untuk membina ekosistem pembelajaran yang sihat dan efektif."
Peralihan kepada 'Penilaian untuk Pembelajaran'
Noor Azimah Abdul Rahim menyeru peralihan paradigma daripada 'penilaian terhadap pembelajaran' kepada 'penilaian untuk pembelajaran'. Beliau mencadangkan perlaksanaan lebih banyak penilaian berisiko rendah dan pelbagai cara untuk murid memenuhi piawaian akademik yang jelas.
"Kita memerlukan penilaian yang menunjukkan bagaimana murid berfikir dan mengaplikasikan pengetahuan, bukan sekadar sama ada mereka boleh menghafal jawapan atau tidak," tegas Azimah. "Pendekatan ini akan memberikan gambaran lebih tepat tentang perkembangan sebenar setiap pelajar."
Kepercayaan kepada Guru sebagai Kunci Utama
Kedua-dua pakar pendidikan tersebut turut menekankan bahawa kunci utama mengekalkan piawaian akademik yang tinggi terletak pada usaha memberikan lebih kepercayaan kepada guru. Mereka berpendapat bahawa dengan autonomi yang mencukupi, guru mampu melaksanakan pentaksiran yang lebih adil dan komprehensif.
"Terdapat keperluan mendesak untuk mengurangkan tekanan peperiksaan dan melaksanakan PBD secara konsisten bagi menilai ketepatan kebolehan sebenar murid," kata Fouzi. "Guru yang berada di barisan hadapan memahami keperluan dan potensi setiap pelajar dengan lebih mendalam."
Azimah menambah, "Sistem pendidikan perlu mengiktiraf kepakaran profesional guru dalam menilai perkembangan pelajar. Autonomi dalam pentaksiran bilik darjah bukan bermakna tiada piawaian, tetapi memberikan ruang untuk penilaian yang lebih kontekstual dan bermakna."
Kedua-dua pakar bersetuju bahawa reformasi pendidikan perlu disertai dengan perubahan mendasar dalam pendekatan pentaksiran. Mereka menyeru semua pihak berkepentingan untuk bekerjasama dalam membina sistem penilaian yang seimbang, yang menghargai bukan sahaja pencapaian akademik tetapi juga perkembangan holistik setiap murid.
