Kekacauan Timur Tengah Hidupkan Semula Usaha Norway Untuk Pengeboran Artik
Ketegangan geopolitik di Timur Tengah telah memberikan momentum baru kepada Norway dalam usahanya untuk mendapatkan kelulusan Kesatuan Eropah (EU) bagi aktiviti pengeboran minyak dan gas di kawasan Artik. Sebagai pembekal gas asli terbesar di Eropah sejak pencerobohan Rusia ke atas Ukraine, Norway kini menggunakan situasi ini untuk menekan EU agar menarik balik moratorium yang dirancang ke atas pengeboran di Artik.
Lobi Intensif dan Tekanan Geopolitik
Dengan Iran menyekat Selat Hormuz – laluan penting untuk penghantaran minyak dan gas – ahli politik dan kalangan perniagaan Norway telah bertindak pantas untuk melobi EU. "Mereka mengambil kesempatan daripada situasi ini untuk mengenakan tekanan," kata Anne Karin Saether, pengurus projek di Yayasan Iklim Norway, sebuah badan bebas yang mempromosikan dasar iklim berasaskan sains. Norway, yang bukan ahli EU tetapi rapat dalam banyak isu, telah menggunakan setiap peluang untuk memuji kelebihan bekalan tenaga stabil dari negara demokratik dan aman, walaupun ia melibatkan pengeboran di Artik.
Truls Gulowsen, ketua Persatuan Pemuliharaan Alam Norway, menyatakan, "Latar belakang Ukraine dan Iran mungkin menjadikannya lebih mudah untuk menakutkan pembuat dasar Eropah." Seorang diplomat Eropah di Brussels mengesahkan usaha lobi ini, dengan berkata, "Rasanya mereka bimbang tentang sekatan ke atas pengekstrakan minyak dan gas. Ringkasnya, bor, bayi, bor."
Sumber dan Eksplorasi di Artik
Norway membekalkan hampir satu pertiga keperluan gas Eropah selepas perang di Ukraine mengurangkan penghantaran gas Rusia. Negara Scandinavia ini hanya mempunyai dua medan gas di atas Lingkaran Artik, iaitu Snohvit dan Aasta Hansteen, tetapi Oslo menggalakkan eksplorasi lebih lanjut. Pada Januari, kerajaan mencadangkan pembukaan 70 blok baharu untuk penerokaan, dengan lebih separuh daripadanya berada di perairan Artik Laut Barents.
Menurut Pengarah Luar Pesisir Norway, sumber tidak ditemui dianggarkan pada 3.48 bilion meter padu setara minyak dan gas, dengan 60% dipercayai berada di Laut Barents. Menteri Tenaga Norway, Terje Aasland, menekankan bahawa EU dan Britain kini membeli "semua minyak dan gas" yang dihasilkan Norway di Barents Sea, dan harga akan jauh lebih tinggi tanpa sumber ini. Beliau juga memberi amaran bahawa konflik Timur Tengah boleh memaksa EU mempertimbangkan semula kedudukannya terhadap minyak dan gas Rusia.
Cabaran Alam Sekitar dan Keselamatan
Walaupun begitu, aktivis alam sekitar dan pakar memberi amaran tentang risiko. Karoline Andaur, ketua WWF Norway, menyatakan bahawa walaupun EU menarik balik moratorium yang dicadangkan, ia akan mengambil beberapa dekad sebelum aktiviti minyak dan gas baharu di Artik bermula pengeluaran. Yayasan Iklim Norway dalam laporan "The Barents Sea at Stake" menyerlahkan cabaran keselamatan kerana kedekatan kawasan itu dengan Rusia, menjadikannya sasaran mudah untuk sabotaj.
Saether memberi amaran, "Ini menjadikan kita sangat terdedah, kerana Rusia, dengan beberapa sabotaj mudah terhadap saluran paip gas di sana, boleh menyerang bukan sahaja Norway tetapi juga Eropah. Kita akan menjadi sasaran yang lebih menarik." EU setakat ini mengekalkan kedudukannya mengenai moratorium hidrokarbon Artik, tetapi kebimbangan tentang kompromi dan konsesi tetap wujud, terutamanya dengan cadangan untuk mengecualikan Laut Barents daripada definisi Artik EU.
