Hentikan Mentaliti Vigilante Sebelum Ia Bermula - Amaran Daripada Insiden Kuil Rawang
Apabila rakyat persendirian mengambil jentolak untuk merobohkan rumah ibadat, mereka bukan mempertahankan undang-undang - mereka sedang memusnahkannya. Malaysia tidak mampu politik vigilantisme yang semakin membimbangkan ini.
Insiden Kriminal Di Sebalik Rungutan
Pada Rabu lalu, empat lelaki didakwa menggunakan jentolak untuk meruntuhkan sebahagian kuil Hindu di Rawang tanpa memaklumkan pihak berkuasa tempatan atau berunding dengan pengurusan kuil. Polis telah menahan mereka dan merampas jentera tersebut, membuka siasatan untuk kesalahan melakukan kerosakan, ceroboh, merosakkan tempat ibadat dan perbuatan yang mungkin mengganggu ketenteraman awam.
Sebenarnya, insiden ini sepatutnya berakhir sebagai kes jenayah yang diuruskan oleh mahkamah. Namun, ia jatuh ke dalam iklim politik yang sudah penuh dengan retorik tentang rumah ibadat "haram", perhimpunan yang dirancang dan pengisytiharan kemarahan moral yang lantang.
Jentolak Sebagai Isyarat Bahaya
Dalam persekitaran toksik seperti ini, jentolak bukan sekadar mesin. Ia menjadi isyarat. Dan isyarat itu berbahaya. Ini bukan tentang satu struktur di Rawang sahaja. Ini tentang godaan yang semakin berkembang dalam politik kita: kepercayaan bahawa jika anda merasa cukup kuat, anda boleh menguatkuasakan versi undang-undang anda sendiri.
Kepercayaan itu akan merosakkan kita. Malaysia mempunyai pertikaian mengenai penggunaan tanah, kelulusan perancangan dan tapak keagamaan. Ini bukan perkara baru. Yang baru ialah kesediaan sesetengah pihak untuk memintas proses sewajarnya dan bertindak dahulu. Itulah vigilantisme.
Undang-Undang Tidak Tunduk Pada Emosi
Peraturan undang-undang tidak tunduk kepada emosi dan tidak menjawab kepada kumpulan orang ramai. Ia memerlukan bukti, prosedur dan kesabaran. Apabila rakyat mengambil penguatkuasaan ke tangan mereka sendiri, mereka tidak menguatkan undang-undang. Mereka melemahkannya, mereka menukar mahkamah dengan dorongan hati, dan mereka menggantikan institusi dengan intimidasi.
Sejarah memberikan amaran. Pada tahun 1978, keganasan di Kerling berhubung dakwaan penghinaan kuil berkembang menjadi pembunuhan. Pemuda-pemuda percaya mereka mempertahankan apa yang suci. Lima orang mati, yang lain masuk penjara. Parut itu bertahan lebih lama daripada tajuk berita.
Kepimpinan Sebagai Tembok Api
Polis telah menggesa orang ramai tidak membuat spekulasi dan tidak membakar ketegangan. Seruan untuk kesabaran itu penting. Penguatkuasaan yang tenang menghantar mesej bahawa institusi masih berfungsi.
Namun penguatkuasaan undang-undang sahaja tidak dapat menanggung beban ini. Pemimpin politik dan sivik mesti bercakap dengan rasional. Bukan kejelasan terpilih. Bukan alasan partisan. Kutukan jelas terhadap perbuatan haram - noktah.
Diam, keraguan atau tepukan yang disamarkan sebagai "memahami kekecewaan" hanya memberi makan kepercayaan bahawa beberapa bentuk pelanggaran undang-undang layak mendapat simpati. Mereka tidak layak.
Proses Undang-Undang Wujud Untuk Sebab
Jika rumah ibadat melanggar undang-undang perancangan, terdapat remedi undang-undang. Jika status tanah masih dipertikaikan, terdapat mahkamah. Jika pemindahan menjadi perlu, terdapat rundingan berstruktur.
Proses ini mungkin mengecewakan aktivis. Mereka mungkin bergerak perlahan tetapi mereka wujud untuk satu sebab: mereka mencegah kekacauan.
Kita menghadapi masalah yang lebih mendalam daripada pertikaian zon. Kita menghadapi kekurangan kepimpinan yang stabil pada masa ketika kepimpinan stabil paling penting. Kenyataan longgar, retorik cuai dan kemarahan berprestasi mendorong masyarakat tegang lebih dekat ke tepi.
Malaysia Di Persimpangan
Negara tidak runtuh semalaman. Mereka terkikis apabila rakyat kehilangan kepercayaan bahawa institusi akan bertindak adil. Mereka terkikis apabila kumpulan orang ramai percaya mereka boleh bertindak lebih pantas daripada hakim. Mereka terkikis apabila kemarahan menggantikan kesabaran.
Malaysia telah bekerja terlalu keras untuk mempersembahkan diri sebagai stabil, progresif dan majmuk untuk bermain-main dengan hakisan itu. Masa ini memerlukan disiplin.
- Siasat penggondolan Rawang secara menyeluruh
- Tanggungjawabkan mereka yang bertanggungjawab jika bukti menyokong dan biarkan mahkamah memutuskan
- Wujudkan mekanisme telus untuk menangani pertikaian mengenai tempat ibadat sebelum kekecewaan membusuk
Di atas segalanya, tolak idea bahawa kekuatan sama dengan ketegasan. Jentolak terhadap dinding kuil mungkin kelihatan tegas. Sebenarnya, ia menandakan sesuatu yang lebih lemah - kehilangan kepercayaan dalam proses yang sah.
Jika kita menormalkan kehilangan kepercayaan itu, kita menjemput sesuatu yang jauh lebih buruk daripada batu bata yang rosak. Kita menjemput kitaran di mana setiap kumpulan merasa wajar untuk bertindak dahulu dan menjawab kemudian. Laluan itu tidak mempunyai pemenang.
Malaysia berdiri di persimpangan yang mudah. Sama ada kita mempertahankan peraturan undang-undang ketika ia merasa tidak selesa, atau kita menyerahkannya ketika emosi memuncak. Pilihan pertama memerlukan kesabaran dan keberanian. Yang kedua hanya memerlukan kemarahan. Kita mesti memilih dengan bijak.
