Dr Mahathir Sekali Lagi Tuduh Orang Melayu Atas Perpecahan Yang Dicetuskan Beliau
Dalam kenyataan terbaharu yang disiarkan di media sosial, bekas perdana menteri Tun Dr Mahathir Mohamad sekali lagi meletakkan kesalahan atas perpecahan dalam kalangan orang Melayu kepada pelbagai parti dan pemimpin politik Melayu yang saling bersaing. Kenyataan ini dianggap ironik oleh ramai pemerhati politik kerana Dr Mahathir sendiri merupakan antara tokoh utama yang mencetuskan dan memperdalam perpecahan politik Melayu di negara ini.
Sejarah Perpecahan Di Bawah Kepimpinan Mahathir
Sepanjang 22 tahun memimpin Umno, Dr Mahathir sering menganggap perbezaan pendapat dalam parti sebagai ancaman yang perlu dihapuskan, bukannya sebagai asas normal dalam sistem politik demokratik. Sikap ini membawa kepada penubuhan Semangat 46 pada tahun 1989 selepas beliau menyingkirkan Tengku Razaleigh Hamzah dan penyokongnya yang mencabar kepimpinannya dalam pemilihan Umno 1987.
Walaupun Semangat 46 akhirnya dibubarkan dan ahli-ahlinya kembali ke Umno, perpecahan awal itu menjadi preseden kepada siri perpecahan seterusnya dalam parti terbesar Melayu itu. Bagi pemerhati politik yang berpengalaman, pola ini tidak mengejutkan kerana dalam parti demokratik, perbezaan pendapat sering bertukar menjadi penentangan terbuka apabila pemimpin yang cenderung autoritarian memilih untuk menyingkirkan pihak yang tidak sehaluan.
Pola Berulang Penyingkiran Dan Perpecahan
Sebelas tahun selepas episod Tengku Razaleigh, gelombang ketidakpuasan dalam Umno kembali memuncak pada tahun 1998. Dr Mahathir sekali lagi menggunakan pendekatan yang sama terhadap Datuk Seri Anwar Ibrahim, yang akhirnya membawa kepada penubuhan Parti Keadilan Nasional. Parti ini kemudian berkembang menjadi PKR dan muncul sebagai pencabar utama dalam politik negara, memperdalam lagi perpecahan dalam kalangan orang Melayu.
Selepas tempoh ketegangan dalam Umno mereda dan memberi laluan kepada Abdullah Ahmad Badawi mengambil alih kepimpinan pada Oktober 2003, Dr Mahathir masih tidak bersetuju untuk membiarkan proses demokrasi menentukan keputusan parti. Beliau mendesak Abdullah memilih Datuk Seri Najib Razak sebagai timbalan presiden dan timbalan perdana menteri pada Januari 2004, walaupun tindakan itu menimbulkan rasa tidak puas hati dalam kalangan pihak lain seperti Tan Sri Muhyiddin Yassin.
Ketidakselesaan Dengan Proses Demokrasi
Dr Mahathir sentiasa menunjukkan ketidakselesaannya untuk membiarkan proses demokrasi menentukan hasil kepimpinan parti, walaupun itulah mekanisme terbaik dalam sistem politik. Sikap cenderung mengawal membuatkan beliau lebih gemar menentukan keputusan sendiri berbanding mempercayai kebijaksanaan proses pemilihan yang telus dan adil.
Tidak menghairankan, beliau kemudian berselisih dengan Abdullah yang akhirnya berundur lebih awal daripada jangkaan. Selepas itu, giliran Najib pula berdepan tekanan yang sama daripada Dr Mahathir. Dalam kes Najib, keadaan itu turut dipengaruhi oleh isu 1MDB yang mencetuskan kemarahan Dr Mahathir, namun pola asasnya tetap sama - ketidakupayaan untuk menerima kepimpinan yang tidak ditentukan sepenuhnya oleh beliau.
Ironi Tuduhan Terhadap Orang Melayu
Agak janggal apabila selepas semua perpecahan yang berlaku di bawah pengaruh dan tindakan Dr Mahathir - termasuk pertukaran tiga timbalan perdana menteri semasa beliau berkuasa serta penglibatannya dalam penubuhan tiga parti serpihan - beliau menyalahkan orang Melayu sendiri atas perpecahan politik yang melanda masyarakat tersebut.
Keadaannya seolah-olah analog dengan watak Macbeth dalam karya Shakespeare yang berkata kepada roh Banquo yang menghantuinya selepas pembunuhan demi pembunuhan: 'Kamu tidak boleh menuduh aku melakukannya.' Dr Mahathir, yang merupakan arkitek utama banyak perpecahan politik Melayu, kini cuba mengalihkan kesalahan yang sepatutnya turut dipikul olehnya kepada orang Melayu secara keseluruhan.
Pemerhati politik menyatakan bahawa sikap ini mencerminkan kegagalan untuk mengakui peranan sendiri dalam mencipta dan memperdalam perpecahan dalam politik Melayu, sambil terus mengekalkan naratif bahawa beliau adalah penyelamat yang cuba menyatukan masyarakat tersebut.
