SHAH ALAM: Tiga puluh lima tahun telah berlalu, tetapi Chandrasegaran S M Mani masih mengingati dengan jelas hari di mana misi rutin Tentera Udara Diraja Malaysia (TUDM) hampir menjadi tragedi. Bekas Pegawai Waran II itu baru berusia 22 tahun ketika helikopter Sikorsky S-61A-4 Nuri yang dinaikinya terhempas di ladang getah Kampung Parit Zin, Muar, Johor pada 16 Januari 1991. Di sebalik segala kemungkinan, kesemua 12 orang di dalamnya terselamat.
Kenangan yang tidak dapat dilupakan
Bercakap semasa Sambutan Jubli Emas Ulang Tahun ke-50 Pengambilan 1976 TUDM yang diadakan di Kelab Rekreasi Tentera Udara di Subang pada 30 Mei lalu, Chandrasegaran mengimbas kembali pengalaman pahit yang masih terpahat dalam ingatannya. “Ia adalah satu hentakan yang tidak dapat dilupakan dalam hidup saya,” katanya.
Ketika itu, beliau bertugas sebagai sarjan bersama Skuadron ke-10 Nuri di pangkalan udara Sungai Besi, Kuala Lumpur. “Kami adalah sebahagian daripada pasukan teknikal yang dihantar ke Kluang untuk menyelamatkan sebuah Nuri lain yang mengalami masalah penghidup enjin,” ceritanya. “Oleh kerana tiada alat ganti di pangkalan Kluang, kami membawanya. Walaupun ia komponen elektrik, ia memerlukan jurutera enjin untuk melakukan kerja itu.”
Detik cemas di udara
Apabila helikopter menghampiri Tangkak, cuaca yang semakin buruk memaksanya menurun dari ketinggian 3,000 kaki (914 meter) kepada kira-kira 1,000 kaki. Kemudian malapetaka berlaku. “Tiba-tiba, helikopter hilang kawalan dan bergoyang dengan kuat – kami terpelanting dari tempat duduk apabila Nuri bergetar dengan hebat dan menggegar seperti kuda liar,” kata Chandrasegaran.
“Syukurlah, kepakaran juruterbang yang terlatih mengelakkan tragedi maut, apabila Nuri dinaikkan hidungnya di atas pokok getah untuk melembutkan hentakan.” Secara semula jadi, semua di dalamnya “terkejut, tetapi kami sangat lega dapat keluar dari helikopter tanpa cedera,” sambungnya. “Sebahagian besar badan pesawat rosak teruk – hampir menjadi bangkai.”
Krew penerbangan terdiri daripada juruterbang Tien Sen An, juruterbang bersama Saadan Basiron dan ketua awak-awak udara Gobi Raja, yang hanya mengalami luka kecil di tangannya. Turut berada di dalamnya ialah komander pangkalan TUDM Kuala Lumpur ketika itu, Frank Chong Keng Lay.
Bantuan dan siasatan
Dengan ketiadaan telefon bimbit ketika itu, Tien mendapatkan bantuan daripada penduduk kampung untuk menghubungi pangkalan TUDM di Kuala Lumpur. “Tidak lama kemudian, berita tersebar di kampung apabila polis, media dan orang ramai tiba,” kata Chandrasegaran. Helikopter penyelamat pertama tiba kira-kira sejam kemudian, diterbangkan oleh Sam Munisamy, bersama komander pangkalan TUDM Kluang ketika itu, Goh Seng Toh. “Tiga puluh minit kemudian, helikopter penyelamat kedua tiba dari KL, diketuai oleh pegawai pemerintah Skuadron ke-10, Affendi Mustapha. “Kami semua diterbangkan kembali ke pangkalan KL untuk pemeriksaan kesihatan menyeluruh di Institut Perubatan Penerbangan.”
Siasatan kemudian mendedahkan bahawa keletihan logam telah menyebabkan salah satu bilah rotor patah, yang membawa kepada nahas tersebut. Bagi Chandrasegaran dan rakan-rakannya, kejadian itu menjadi peringatan tentang risiko yang datang dengan penerbangan pesawat tentera, dan disiplin yang diperlukan untuk mengelakkan kejadian seumpama itu daripada berulang. “Kami kemudian memperketatkan pemeriksaan bilah rotor setiap 60 jam penerbangan,” katanya.
Kehidupan selepas nahas
Kehidupan dalam uniform tidak perlahan untuk Chandrasegaran selepas itu. Dua tahun selepas nahas, beliau sekali lagi berada jauh dari rumah, kali ini di Kemboja sebagai sebahagian daripada misi pengaman Pihak Berkuasa Peralihan Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu di Kemboja (UNTAC). TUDM telah mengerahkan lapan helikopter Nuri ke Kampung Chhnang, di mana kakitangan Malaysia menyokong operasi pengaman antarabangsa di negara yang dilanda perang itu.
Selepas bersara dari TUDM, Chandrasegaran bekerja sebagai eksekutif perolehan yang berkhidmat untuk sektor minyak dan gas, utiliti dan perindustrian. Namun, walaupun selepas seumur hidup berkhidmat dan kerjaya kedua yang berjaya, pagi Januari di Johor itu masih jelas dalam ingatannya. Pada pertemuan semula itu, dikelilingi oleh lelaki yang pernah berkongsi pangkalan, misi dan bahaya yang sama, Chandrasegaran diingatkan bukan sahaja tentang nahas itu tetapi juga tentang persaudaraan yang membawa mereka melalui tahun-tahun dalam uniform. “Ia adalah hari yang tidak akan saya lupakan,” katanya.
