Peguam Negara Tidak Terikat Satu Peruntukan dalam Kes Nahas Maut di Klang
Peguam jenayah menegaskan bahawa Peguam Negara tidak terikat kepada satu peruntukan sahaja dalam mendakwa kes kemalangan maut, walaupun Seksyen 44 Akta Pengangkutan Jalan 1987 lazimnya digunakan untuk kes yang melibatkan pengaruh alkohol atau dadah. Ulasan ini dibuat berikutan pertuduhan membunuh yang dihadapi seorang lelaki dalam insiden nahas maut di Klang baru-baru ini.
Isu Utama Bukan Kelaziman, Tetapi Bukti di Mahkamah
Peguam Kitson Foong menyatakan bahawa pertuduhan membunuh dalam kes sedemikian mungkin jarang berlaku, tetapi ini bukan kali pertama ia digunakan. Beliau menekankan bahawa isu utama bukanlah sama ada pertuduhan lain lebih sesuai, tetapi sama ada pertuduhan itu boleh dibuktikan di mahkamah.
"Ringkasnya, 'kelaziman bukanlah ketidakwajaran'. Ujian sebenar ialah bukti, bukan berapa kerap ia dilakukan sebelum ini," kata Foong kepada media.
Pada 1 April lalu, R Saktygaanapathy, 28, seorang pembantu makmal, didakwa atas pertuduhan membunuh berkaitan kematian penunggang p-panggilan, Amirul Hafiz Omar, 33, di Jalan Raya Barat, Klang pada 29 Mac. Tertuduh juga mengaku bersalah atas pertuduhan mengambil dadah jenis benzo dan tetrahydrocannabinol.
Perbezaan Hukuman antara Peruntukan Undang-Undang
Saktygaanapathy didakwa mengikut Seksyen 302 Kanun Keseksaan, yang membawa hukuman mati atau penjara tidak kurang 30 tahun dan maksimum 40 tahun, serta sekurang-kurangnya 12 sebatan jika sabit kesalahan. Sebaliknya, Seksyen 44 Akta Pengangkutan Jalan memperuntukkan hukuman penjara 10 hingga 15 tahun dan denda RM50,000 hingga RM100,000 bagi kesalahan menyebabkan kematian ketika memandu di bawah pengaruh alkohol atau dadah.
Peguam Negara, Dusuki Mokhtar, mempertahankan keputusan mendakwa tertuduh atas pertuduhan membunuh dengan merujuk kepada Seksyen 300(d) Kanun Keseksaan. Peruntukan ini menyatakan bahawa individu melakukan kesalahan membunuh jika melakukan perbuatan dengan mengetahui ia "amat berbahaya sehingga hampir pasti menyebabkan kematian atau kecederaan yang mungkin membawa maut".
Pendapat Peguam dan Bekas Menteri Undang-Undang
Foong menjelaskan bahawa Seksyen 300(d) wujud khusus untuk kes yang melibatkan perbuatan "jelas mengancam nyawa", di mana undang-undang menganggap tertuduh mempunyai pengetahuan yang sepatutnya dimiliki oleh mana-mana orang waras. "Terpulang kepada mahkamah untuk tentukan sama ada kes ini melepasi ambang itu. Tetapi, peguam negara dalam kerangka Kanun Keseksaan ketika merangka pertuduhan itu," tambahnya.
Walau bagaimanapun, beliau menegaskan bahawa mahkamah masih boleh mensabitkan tertuduh atas kesalahan yang lebih ringan jika unsur pembunuhan tidak dapat dibuktikan. Bekas menteri undang-undang, Hanipa Maidin, dilaporkan menyifatkan pertuduhan membunuh itu sebagai keterlaluan dan terlalu keras, kerana sukar untuk melihat bagaimana kematian mangsa boleh dianggap sebagai perbuatan yang disengajakan.
Hanipa mencadangkan bahawa pertuduhan di bawah Seksyen 304 atau 304A Kanun Keseksaan, atau Akta Pengangkutan Jalan, mungkin lebih sesuai. Seksyen 304 merujuk kepada kesalahan membunuh tanpa niat, manakala Seksyen 304A meliputi perbuatan memandu secara melulu atau cuai sehingga menyebabkan kematian.
Kes Serupa di Segamat dan Pandangan Peguam Lain
Pendekatan yang sama digunakan dalam satu kes di Segamat, di mana seorang pemandu lori, Shafiq Salleh, 29, didakwa atas tiga pertuduhan membunuh pada 6 April lalu. Polis melaporkan bahawa Shafiq didapati positif dadah selepas kemalangan itu, tetapi belum didakwa atas kesalahan dadah, dengan pendakwaan dijangka dilakukan selepas menerima laporan patologi.
Peguam Nizam Bashir menyokong pandangan bahawa Peguam Negara mempunyai budi bicara luas untuk mendakwa di bawah Kanun Keseksaan apabila keadaan membenarkan pertuduhan yang lebih berat. "Kewujudan satu kesalahan khusus di bawah Akta Pengangkutan Jalan tidak menghalang pendakwaan di bawah Kanun Keseksaan, jika sesuai," katanya.
Beliau menambah bahawa kesalahan memandu di bawah pengaruh dadah atau alkohol sehingga menyebabkan kematian lazimnya tidak termasuk di bawah Seksyen 300(d), tetapi ia boleh terpakai dalam kes luar biasa di mana perbuatan tertuduh menunjukkan pengetahuan bahawa kematian mungkin berlaku. Setiap kes akhirnya bergantung kepada fakta yang khusus.
